محمد تقي جعفري
116
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى
4 - پس از فرض اين كه قانون عليت در جهان هستى حكمفرما است . اين قانون هم مانند ساير قوانين تحت سيطرهء الهى در جريان است از سبب سازيش من سودايىام وز سبب سوزيش سوفسطايىام ( 1 ) كاين سبب را آن سبب آورد پيش بىسبب هرگز سبب كى شد ز خويش اين سبب را آن سبب عامل كند باز گاهى بىپر و عاطل كند ( 2 ) مركب همت سوى اسباب راند از مسبب لاجرم محجوب ماند آن كه بيند او مسبب را عيان كى نهد دل بر سببهاى جهان از مسبب يابد او در يك صباح از نجات و از فلاح و از نجاح ( 3 ) چشم بر اسباب از چه دوختيم ؟ گر ز خوش چشمان كرشم آموختيم هست بر اسباب اسبابى دگر در سبب منگر در آن افكن نظر ( 4 ) چشم بگشا و مسبب را نگر تا شوى فارغ ز اسباب و نظر ( 5 ) اى گرفتار سبب بيرون مپر ليك عزل آن مسبب ظن مبر هر چه خواهد آن مسبب آورد قدرت مطلق سببها بر درد ( 6 ) از مسبب مىرسد هر خير و شر نيست اسباب و وسايط را اثر ( 7 ) هين ز سايه شخص را مىكن طلب در مسبب رو گذر كن از سبب ( 8 )
--> ( 1 ) دفتر اول ، ص 13 بيت 59 . . ( 2 ) دفتر اول ، ص 19 بيت 69 و 70 . . ( 3 ) دفتر دوم ، ص 136 بيت 36 و 37 و 38 . . ( 4 ) دفتر سوم ، ص 177 بيت 26 و 27 . . ( 5 ) دفتر چهارم ، ص 254 بيت 5 . . ( 6 ) دفتر پنجم ، ص 305 بيت 21 و 22 . . ( 7 ) دفتر پنجم ، ص 305 بيت 28 . . ( 8 ) دفتر ششم ، ص 359 بيت 52 . .